Ana Sayfa / Genel / Ne müenneslik Güneş için ayıp, ne de müzekkerlik Hilal için övünçtür

Ne müenneslik Güneş için ayıp, ne de müzekkerlik Hilal için övünçtür

Gençler, Rami Mişmiş’in annesine onun öldürüldüğünü haber verdiklerinde -Allah’tan ona rahmet etmesini ve şehidlerden kabul etmesini diliyoruz- göz yaşı döküp ağlamak yerine onların başlarına tatlı serpti. Onlar da ağladılar. 

Eğer kadınlar onun gibi olsa, erkeklere üstün tutulurdu.
Zira ne müenneslik Güneş için ayıp, ne de müzekkerlik Hilal için övünçtür.*

Not: Anneler şayet ağlasa ve hüzünlense bile, bu gibi durumlarda hüzün ne ayıp, ne de bir eksikliktir. Nebi (sav) de savaşlarda öldürülen ashabı için hüzünlenirdi. 

Buhari’nin annemiz Aişe’den rivayet ettiği bir hadiste o şöyle diyor: “Zeyd b.Harise, Cafer ve Abdullah b.Revaha’nın ölüm haberi geldiğinde Rasulullah oturmuştu ve kendisindeki hüzün biliniyordu. Ben de kapının görülebilecek bir aralığından kendisine bakıyordum.”

Müslüman, yakınının, sevdiğinin umduğu gibi şehadete nail olmasına sevinse bile aynı zamanda da onun firakına, toplumun, davet ve cihad sahasının onu kaybetmesine üzülür. 

Biz bu annedeki sabrı, ecrini Allah’tan bekleyişini, Allah rızası için oğlunu nefsine tercih edişini ve Ahiretin oğlu için daha hayırlı ve daha kalıcı olduğuna dair inancını yüceltiyoruz. -Anneye ve oğluna dair hüsnü zannımız bu şekilde-
Anneler de bundan ders alsın.

———–
*Kulliyetu Neva: Arapça grameri açısından Güneş kelimesinin müennes (dişil), Ay kelimesinin ise müzekker (eril) özelliğine binaen.

والدة رامي مشمش (نسأل الله أن يرحمه ويتقبله في الشهداء) أخبرها الشباب أن ابنها قُتل فنثرت الحلويات على رؤوسهم، وبدل أن تبكي وتذرف الدمع، بكوا هم.
فلو كان النساء كمثل هذي لفُضِّلت النساء على الرجال
فما التأنيث لاسم الشمس عيبٌ ولا التذكير فخرٌ للهلال 
ملاحظة: حتى لو بكت الأم وحزنت فليس الحزن في مثل هذه المواطن عيبا ولا نقصا. فقد كان النبي صلى الله عليه وسلم يحزن لمن يُقتل من أصحابه في المعارك.
روى البخاري عن أمنا عائشة رضي الله عنها قالت: (لمَّا جاء قَتْلُ زيدِ بنِ حارثةَ ، وجعفرٍ ، وعبدِ اللهِ بنِ رواحةَ ، جلس النبيُّ صلَّى اللهُ عليهِ وسلَّمَ يُعْرَفُ فيهِ الحُزْنُ ، وأنا أَطَّلِعُ من شَقِّ البابِ). 
فالمسلم وإن كان يفرح لتأهل قريبه وحبيبه للشهادة فيما يرجو، لكنه أيضا يحزن لفراقه ولفقدان المجتمع والدعوة والجهاد إياه. 
إنما نُكْبِر في هذه الأم صبرها واحتسابها وسماحة نفسها بولدها لوجه الله تعالى ويقينها بأن الآخرة لابنها خير وأبقى فيما نحسبه ونحسبها. 
فلتتعلم الأمهات.

İlginizi Çekebilir

Dr. İyad Kuneybî: Taviz Fıkhı – 1. Bölüm (Türkçe Video & Metin)

Ümmet-i İslam Medya, Ensar Mescidi tarafından medya kuruluşumuza özel tercüme edilen Dr. İyad Kuneybî’ye ait …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir